.........ΘΗΣΑΥΡΟΣ.............

24Φεβ 2010

41

Nιώθεις αυτά που νιώθω
Πονάς όταν πονάω
Γελάς όταν γελώ
Κι αν έξω κάνει κρύο θα με κρατάς εσύ ζεστό
Θέλεις αυτά που θέλω
Μου δίνεις και σου δίνω
Εσύ είσαι εγώ
Κι απόψε τραγουδάω
Μόνο για σένα που αγαπώ

Αν η ομορφιά ήταν χρυσός
Θα ήσουν θησαυρός
Θα ήσουν θησαυρός
Και μάρτυράς μου ο Θεός
Για σένα είμαι τρελός
Για σένα είμαι τρελός

Για σένα είμαι τρελός ...;
Για σένα είμαι τρελός ...;

Σ' αγγίζω και μ' αγγίζεις
Δακρύζω και δακρύζεις
Κι αν με ρωτάς γιατί
Στις φλέβες μας κυλάει ο έρωτάς σε υγρή μορφή

Αν η ομορφιά ήταν χρυσός
Θα ήσουν θησαυρός
Θα ήσουν θησαυρός
Και μάρτυράς μου ο Θεός
Για σένα είμαι τρελός
Για σένα είμαι τρελός

Για σένα είμαι τρελός ...;
Για σένα είμαι τρελός

Το άκουγα στο αυτοκίνητο καθώς επεστρεφα από την δουλειά

και σκέφτόμουν...τι να τον κάνεις τον χρυσό...όταν υπάρχουν δίπλα

σου άνθρωποι διαμάντια ολόκληρα.....

Επενδύω λοιπόν στα ανθρώπινα συναισθήματα και μόνο.........

και αν τελικά τα χάσω όλα ,δεν με πειράζει, θα ξέρω ότι μπορώ να

αγαπώ πραγματικά και πάλι μόνο στην αγάπη θα ήθελα να επενδύσω..

Αφιερωμένο σε όλα τα όμορφα φιλαράκια μου εδώ

καλό μεσημέριι

Η Ψυχή των Αθώων (Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

Η Ψυχή των Αθώων (Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

    

                         (Πρώτη δημοσίευση)                  

           Η Ψυχή των Αθώων

Ο έρωτας είναι ένας θάνατος γλυκός

Που σε σκεπάζει ξαφνικά με χίλια φώτα

Δεν σκέφτεσαι, ούτε πονάς

Και τίποτε δεν είναι όπως πρώτα

Ο έρωτας είναι φωνή που την ακούς μια φορά

Και την θυμάσαι πάντα

Όταν τα μάτια σου μυρίσουν μοναξιά

Όταν ο κόσμος γίνεται ξανά χίλια κομμάτια

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Όμως για νύχτες σε κρατούσα αγκαλιά

Και ας ήσουνα μακριά, σε άδειο κρεβάτι

Ο έρωτας είναι ένας δείπνος με το φως

Μια βρισιά στη βία των ηρώων

Σε αυτούς που συμβιβάζονται με ίσως και πως

Γιατί φοβούνται τη ψυχή των αθώων

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Είναι όμως σπουδαίο να φαντάζομαι πως

Έχω καρδιά με φωτιά αντί για απάτη

Ο έρωτας είναι ένας δρόμος σκοτεινός

Που δεν σε νοιάζει αν πας σωστά ή λάθος

Αν είναι θάνατος, θα είναι γλυκός

Γι’ αυτό μη σκέφτεσαι και τρέξεις στο λάθος

Nα γεννάς, να πονάς θα σου λένε

Να μην αγαπάς, η αγάπη χάνει

Θα κλαίνε να σε πείσουν θα λένε φτάνει

Στον έρωτα όλοι στο τέλος χάνουν

Μα δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο

Να είσαι εσύ, εσύ και η καρδιά σου

cop.2014 Σάκης Αθανασιάδης 

Επιτρέπεται η δημοσίευση μόνο σε ηλεκτρονικά μέσα  για μη κερδοσκοπικούς λόγους με υποχρεωτική την αναφορά του ονόματος του  δημιουργού. Οποιαδήποτε άλλη εκμετάλλευση του έργου ή μέρος αυτού απαγορεύεται άνευ γραπτής αδείας του δημιουργού {Ν.2121/1993, άρθρο 51, Ν100/1975

Δεν είμαι ο άνθρωπος..

Δεν είμαι ο άνθρωπος..

..που μπορείς να συνηθίσεις

ούτε που θα υποτάξεις

είμαι η ψυχή που θα αφεθεί 

μόνο στης καρδιάς της 

το βαθύ θέλω..

με οποιο τιμημα.

Αυτό.-

Σε έχω βρεί.

Σε έχω βρεί..

..και τα χάνω

ένα όνειρο που δυναμώνει κάθε μου βήμα

μέσα στην ερημία των καιρών

και στην ερημιά των συν ανθρώπων,

Ένα όνειρο που δεν το φιλεύω στεναγμό

για να μη με κεράσει  άλλη πίκρα.

Πόσα γράφει η αγάπη ακόμα 

λόγια που καρδιές ματώνουν 

κι άλλα που βαθειά λυτρώνουν 

"Ουδέποτε αγαπάμε επειδή"

απλά γιατί έτσι....

Ταξίδι του έρωτα

Είναι που πίσω απ’ τη σιωπή σου ταξιδεύουν
τα καραβάνια
των λησμονημένων

Είναι που μες στα μάτια σου σαλεύουν
σκιές νεκρών
μορφές αγαπημένων

Είναι που μοιάζεις με ταξίδι στο αχανές
Είναι που δρόμους άλλους φανερώνεις

Είναι που κλείνεις τις
καταπακτές
και στο καινούριο θαύμα ξημερώνεις

Είναι που μες στο φέγγος σου αγρυπνώ
σα να πιστεύω πως
υπάρχω ακόμα

Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό
Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα

Ποιητές.

Όταν ο χρόνος σε επαναφέρει εκεί που σταμάτησες...

Τί είναι αυτό που μας κρατάει τόσο κοντά που το μυαλό μου μέρα νύχτα βασανίζει που μου λέει το σ’αγαπώ ψιθυριστά και κάθε βράδυ σαν σκιά με τριγυρίζει Είναι αγάπη.... Είναι αγάπη αυτό που ζούμε τώρα εμείς δεν το ‘χει ζήσει άλλος κανείς γιατί έχει μέλλον- παρελθόν και πια δεν ζούμε στο παρόν μην το φοβάσαι άλλο πια, δεν είναι απάτη Είναι αγάπη.... είναι αγάπη... Τί είναι αυτό που με κρατάει τόσο σφιχτά που δεν μπορώ την σκέψη μου να την αλλάξω που όταν λείπεις μου κρατάει συντροφιά και που θέλω το όνομά σου να φωνάξω Είναι αγάπη.... Είναι αγάπη αυτό που ζούμε τώρα εμείς δεν το ‘χει ζήσει άλλος κανείς γιατί έχει μέλλον- παρελθόν και πια δεν ζούμε στο παρόν μην το φοβάσαι άλλο πια, δεν είναι απάτη Είναι αγάπη.... είναι αγάπη...

Ο έρωτας ξέφρενες άμμου δίνες

Ο έρωτας ξέφρενες άμμου δίνες

 Ένα άγγιγμα η αγάπη
ένας ψίθυρος
ακουμπώ το γόνατό μου
στου δικού σου τις καμπύλες
και ω τι ρίγος!
ω τι κύμα πυρετικό!
καράβι ακυβέρνητο το σώμα
σε θάλασσα που έρημος βαφτίζεται
γίνεται ο έρωτας ξέφρενες άμμου δίνες
βουλιάζουν οι λέξεις του στο φως

να ζήσω θέλω
στο σώμα σου επιπλέοντας
πόθου να στήνω χορό
τόπο ανοίξτε σε τόπο ιερό
ο ήλιος-έρωτας χορεύει
χορεύει η γη σεισμεύοντας
η ανάσα εκρήγνυται
σε χιλιάδες κραυγές
σε χιλιάδες  αηδόνια
σε κατακλυσμούς προγονικούς
σε σοκάκια στέγες παράθυρα
σε ορνιθώνες υπόγειους
έρωτες-πυρκαγιές
φιλιά εγκαύματα
ξυπνώ άγρια νύχτα
ξυπνώ μέσα μου κάθιδρη

κάθε που μ’ αγγίζεις
ψυχής και σώματος γεννιέται
κόλαση άσβεστη φωτιά
ω σάρκα της σάρκας μου
ω σάρκα μου ζωοφόρα
πνοή    πνοή μου
αισχυντηλά στην όψη σου
ροδίζουν οι ουρανοί