Ναυαγοί σε στέρεο έδαφος

Ναυαγοί σε στέρεο έδαφος

Δυο βήματα που /δεν τολμήσαμε ...

Σταθήκαμε απορημένοι να κοιτάζουμε το μακρινό ορίζοντα /σαν το μετέωρο βλέμμα του πελαργού.

Αλυχτούσαν μέσα μας οι «Ανείπωτες λέξεις».

Βουλιάξαμε στην σιωπή...

Δυο μέτρα βλέμματος απόσταση ...

Δώσαμε τα πάντα να κρατηθούμε στην επιφάνεια μας πήρε στο βυθό η δίνη του Πάθους 

Ναυαγοί σε στέρεο έδαφος ....

 Κάτι διάφανες ψυχές /σωσίβια '' ήταν παντού /κρατηθήκαμε γερά... 

Κι όταν βγήκαμε στην επιφάνεια ...Κανείς δεν αναγνώρισε το τοπίο ...

Τι κρίμα και ήταν μόλις δυο μέτρα βλέμματος η στεριά...

Στην άκρη ενός δρόμου..

Στην άκρη ενός δρόμου είδα ένα νεκρό περιστέρι,
στάθηκα για μια στιγμή και είδα πως είχε σκεπάσει με τις φτερούγες του το κεφάλι του σαν να ΄θελε να κρυφτεί απ΄ τον χαμό του.
Μα καθώς περνούσε η μέρα δεν έφυγε από μέσα μου
και σκευτόμουν όλα αυτά που δεν διεκδικώ στη ζωή. Σκευτόμουν ακόμα πως ο άνθρωπος μπαίνει σε πολλούς δρόμους και επιλέγει διάφορα μονοπάτια για να βαδίζει απλά προς μια κατεύθυνση και μετά ήρθε πάλι στον νου εκείνο το περιστέρι που πετούσε μέχρι το τέλος του ελεύθερο στον ουρανό. 
Σκεύτηκα πάλι πόσο ουρανό έχω προσπαθήσει να αγγίξω πριν πεθάνω.
Ξαναπέρασα τελικά από κείνο το σημείο που το περιστέρι κείτονταν νεκρό,μα δεν ήξερα πια αν είμαι πιο νεκρός εγώ ή εκείνο το περιστέρι..

.........ΘΗΣΑΥΡΟΣ.............

24Φεβ 2010

41

Nιώθεις αυτά που νιώθω
Πονάς όταν πονάω
Γελάς όταν γελώ
Κι αν έξω κάνει κρύο θα με κρατάς εσύ ζεστό
Θέλεις αυτά που θέλω
Μου δίνεις και σου δίνω
Εσύ είσαι εγώ
Κι απόψε τραγουδάω
Μόνο για σένα που αγαπώ

Αν η ομορφιά ήταν χρυσός
Θα ήσουν θησαυρός
Θα ήσουν θησαυρός
Και μάρτυράς μου ο Θεός
Για σένα είμαι τρελός
Για σένα είμαι τρελός

Για σένα είμαι τρελός ...;
Για σένα είμαι τρελός ...;

Σ' αγγίζω και μ' αγγίζεις
Δακρύζω και δακρύζεις
Κι αν με ρωτάς γιατί
Στις φλέβες μας κυλάει ο έρωτάς σε υγρή μορφή

Αν η ομορφιά ήταν χρυσός
Θα ήσουν θησαυρός
Θα ήσουν θησαυρός
Και μάρτυράς μου ο Θεός
Για σένα είμαι τρελός
Για σένα είμαι τρελός

Για σένα είμαι τρελός ...;
Για σένα είμαι τρελός

Το άκουγα στο αυτοκίνητο καθώς επεστρεφα από την δουλειά

και σκέφτόμουν...τι να τον κάνεις τον χρυσό...όταν υπάρχουν δίπλα

σου άνθρωποι διαμάντια ολόκληρα.....

Επενδύω λοιπόν στα ανθρώπινα συναισθήματα και μόνο.........

και αν τελικά τα χάσω όλα ,δεν με πειράζει, θα ξέρω ότι μπορώ να

αγαπώ πραγματικά και πάλι μόνο στην αγάπη θα ήθελα να επενδύσω..

Αφιερωμένο σε όλα τα όμορφα φιλαράκια μου εδώ

καλό μεσημέριι

Η Ψυχή των Αθώων (Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

Η Ψυχή των Αθώων (Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

    

                         (Πρώτη δημοσίευση)                  

           Η Ψυχή των Αθώων

Ο έρωτας είναι ένας θάνατος γλυκός

Που σε σκεπάζει ξαφνικά με χίλια φώτα

Δεν σκέφτεσαι, ούτε πονάς

Και τίποτε δεν είναι όπως πρώτα

Ο έρωτας είναι φωνή που την ακούς μια φορά

Και την θυμάσαι πάντα

Όταν τα μάτια σου μυρίσουν μοναξιά

Όταν ο κόσμος γίνεται ξανά χίλια κομμάτια

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Όμως για νύχτες σε κρατούσα αγκαλιά

Και ας ήσουνα μακριά, σε άδειο κρεβάτι

Ο έρωτας είναι ένας δείπνος με το φως

Μια βρισιά στη βία των ηρώων

Σε αυτούς που συμβιβάζονται με ίσως και πως

Γιατί φοβούνται τη ψυχή των αθώων

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Είναι όμως σπουδαίο να φαντάζομαι πως

Έχω καρδιά με φωτιά αντί για απάτη

Ο έρωτας είναι ένας δρόμος σκοτεινός

Που δεν σε νοιάζει αν πας σωστά ή λάθος

Αν είναι θάνατος, θα είναι γλυκός

Γι’ αυτό μη σκέφτεσαι και τρέξεις στο λάθος

Nα γεννάς, να πονάς θα σου λένε

Να μην αγαπάς, η αγάπη χάνει

Θα κλαίνε να σε πείσουν θα λένε φτάνει

Στον έρωτα όλοι στο τέλος χάνουν

Μα δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο

Να είσαι εσύ, εσύ και η καρδιά σου

cop.2014 Σάκης Αθανασιάδης 

Επιτρέπεται η δημοσίευση μόνο σε ηλεκτρονικά μέσα  για μη κερδοσκοπικούς λόγους με υποχρεωτική την αναφορά του ονόματος του  δημιουργού. Οποιαδήποτε άλλη εκμετάλλευση του έργου ή μέρος αυτού απαγορεύεται άνευ γραπτής αδείας του δημιουργού {Ν.2121/1993, άρθρο 51, Ν100/1975

Δεν είμαι ο άνθρωπος..

Δεν είμαι ο άνθρωπος..

..που μπορείς να συνηθίσεις

ούτε που θα υποτάξεις

είμαι η ψυχή που θα αφεθεί 

μόνο στης καρδιάς της 

το βαθύ θέλω..

με οποιο τιμημα.

Αυτό.-

Σε έχω βρεί.

Σε έχω βρεί..

..και τα χάνω

ένα όνειρο που δυναμώνει κάθε μου βήμα

μέσα στην ερημία των καιρών

και στην ερημιά των συν ανθρώπων,

Ένα όνειρο που δεν το φιλεύω στεναγμό

για να μη με κεράσει  άλλη πίκρα.

Πόσα γράφει η αγάπη ακόμα 

λόγια που καρδιές ματώνουν 

κι άλλα που βαθειά λυτρώνουν 

"Ουδέποτε αγαπάμε επειδή"

απλά γιατί έτσι....

Ταξίδι του έρωτα

Είναι που πίσω απ’ τη σιωπή σου ταξιδεύουν
τα καραβάνια
των λησμονημένων

Είναι που μες στα μάτια σου σαλεύουν
σκιές νεκρών
μορφές αγαπημένων

Είναι που μοιάζεις με ταξίδι στο αχανές
Είναι που δρόμους άλλους φανερώνεις

Είναι που κλείνεις τις
καταπακτές
και στο καινούριο θαύμα ξημερώνεις

Είναι που μες στο φέγγος σου αγρυπνώ
σα να πιστεύω πως
υπάρχω ακόμα

Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό
Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα